Een stripboek waarin de tekeningen spreken en de tekst een bijzaak is. Willem Ritstier heeft in trefzekere lijnen de geschiedenis weergegeven van de kankergeschiedenis van zijn vrouw, Will, hoe het gezin daarmee om is gegaan en hoe zij uiteindelijk is gestorven.
De herkenning van het verloop van de ziekte kanker met het uiteindelijke sterven is enorm. En voor mij komt daar dan bij dat mijn moeder ook Will heette en aan deze ziekte overleden is. Ook al is het leeftijdsverschil tussen mijn moeder en de vrouw van de auteur meer dan twintig jaar wanneer zij overlijden, de ziekte doet hetzelfde. Vooral het langzaam uitteren is schokkend sterk getroffen.
Verder heb ik er geen woorden voor. Zo stil als het boek zelf is, zo diep gaan de gevoelens die het uitstraalt en oproept.
1 opmerking:
Hoi Niek, kort maar krachtig! Een goede bespreking hoeft niet lang van stof te zijn. Groetjes, Erik
Een reactie posten