Doorgaan naar hoofdcontent

#50books - 19 De wereld leest een boek


#50books is een initiatief van Petepel waarbij elke week een nieuwe boekvraag gesteld wordt zodat wij, gretige lezers, erover kunnen nadenken/praten/grijnzen/bloggen.

De negentiende vraag is: Wie is er lid van een (online) leesclub?

Deze vraag brengt een groot avontuur van drie jaar geleden in mijn herinnering. Hoe ik er op gestuit ben, weet ik niet meer, zoals het met veel gevonden juweeltjes op internet gaat. En het kwam net op een moment dat ik wel weer toe was aan een nieuwe manier van ergens over communiceren dat mijn belangstelling had met voor mij nog onbekende mensen.
Het idee was om met zijn allen een boek volgens een afgesproken schema te lezen en via twitter met de hashtags die verwijzen naar de bedoelde hoofdstukken samen deze te bespreken. Het te lezen boek is in een stemronde met elkaar bepaald. Dit was vlak voordat ik aansloot en ik was dan ook gelijk enthousiast over de keuze van American Gods van Neil Gaiman.

Lezen volgens een afgesproken tempo vond ik wel even wennen. En het bespreken in 140 karakters per keer en ook nog in het Engels (een taal die ik graag lees maar niet graag in schrijf) maakten het een extra grote uitdaging. Ook was het de kunst om niet gespoilerd te worden door mensen die sneller lazen dan het voorgestelde schema.
De grootste verrassing was dat de auteur zelf een aantal malen zich via twitter beschikbaar stelde om vragen over het boek te beantwoorden.
Op deze manier met mensen over de hele wereld een boek lezen en bespreken, maakte het tot een unieke ervaring. Ik werd op dingen gewezen die mij zelf niet waren opgevallen en kon zelf ook mijn eigen bescheiden bijdrage leveren.
Uiteindelijk heb ik er een super intense, leuke ervaring en een nieuwe virtuele vriend (uit Duitsland) aan overgehouden.

Verder heb ik niets met leesclubs. :-)

Reacties

Ninia zei…
wat leuk dat je die oude tweets nog gevonden hebt!

Populaire posts van deze blog

Liefde in Beeld - Margreet de Heer

Margreet de Heer, vanaf oktober 2017 voor drie jaar Stripmaker des Vaderlands en ik had nog niet eens van haar gehoord. Schandalig! Ik maakte kennis met haar door de tweewekelijkse podcast van het Stripjournaal waarin zij inmiddels een vaste gast is geworden. Haar onaflaatbare enthousiasme voor strips werkte op mij zo aanstekelijk dat ik nieuwsgierig werd naar wat zij zelf heeft gemaakt. En daarmee schafte ik Liefde in Beeld aan. Dit boek heeft mij zeer aangenaam verrast. Want in plaats van een verhalende strip is dit een boek waarin Margreet de Heer over allerlei aspecten van de liefde filosofeert en daarbij ook haar eigen ervaringen gebruikt ter illustratie. En dan natuurlijk niet alleen in woord maar vooral ook in beeld. De tekeningen kwamen eerst eenvoudig op mij over maar hoe meer ik er van zag, hoe meer ik doorkreeg hoe door wat subtiele kleurverschillen er heel veel diepte in de plaatjes zitten.  Enkele onderwerpen die in dit boek langskomen zijn zeven soorten liefde, seks, de

Julian - Fleur Pierets

Op de voorkant staat 'Fleur en Julian gingen trouwen in de 22 landen waar het homohuwelijk was toegestaan. Julian stierf na het vierde jawoord'. En dat is precies waar dit boek over gaat. Na een korte samenvatting van amper twee bladzijden over hun relatie, beschrijft Fleur Pierets hoe haar geliefde, Julian, in haar armen sterft. Niks sentimenteels maar rauwe rouw volgt. Rouw die volledig invoelbaar is en het nog eens extra pijnlijk maakt bij het lezen over hoe gelukkig deze twee met elkaar zijn geweest. De grote lijn van het verhaal is van de ontmoeting met de liefde op het eerste gezicht tot het sterven van Julian tot de tijd die daarop volgt waarin Fleur rouwt. Fleur Pierets springt moeiteloos door de tijd heen-en-weer en als lezer kan ik net zo makkelijk meespringen. Er is nooit een moment dat ik me afvraag wanneer iets zich afspeelt in de tijd. Het is zoals een rouwende voortdurend in het verleden schiet en daarmee telkens op een ander punt uitkomt.  Het lezen over hun lie

Clarkesworld Magazine Issue 163 April 2020

In dit aprilnummer van Clarkesworld Magazine staan zes korte verhalen, twee interviews en twee non fictie artikelen. Met bijdragen uit Amerika, Botswana, China en het Verenigd Koningkrijk. Sameem Siddiqui beschrijft in AirBody een best voor de hand liggend idee namelijk dat anderen je lichaam kunnen overnemen tegen betaling. Op een zeer charmante manier laat de schrijver je mee beleven hoe dat is voor de persoon die zijn lichaam verhuurt en alleen passief kan toekijken. Én tegelijkertijd krijg je een interessant liefdesverhaal voorgeschoteld. Het liet mij nadenken over wat de mogelijkheden allemaal zijn als je eens iemands lichaam kunt huren. Het lijkt mij bijvoorbeeld heerlijk om in een pijnvrij, überfit lijf te zitten en dan een halve marathon door de bossen te gaan rennen. Of...of... In de The ThoughtBox geschreven door Motswaanse Tlotlo Tsamaase komen de twijfels van een vrouw over haar relatie aan bod. Vooral als de man besluit een GedachtenDoos te gaan gebruiken zoda