Clarkworlds Magazine Issue 148 January 2019

Het eerste Clarkesworld nummer van 2019 bevat 7 science fiction verhalen en 4 non-fictie artikelen. De coverillustratie is van de hand van de Franse artiest Pascal en heet Ghostship.

Drie verhalen sprongen er voor mij uit.

De Britse Natalia Theodoridou weet het thema loslaten of niet? in One's Burden, Again op een pakkende manier te beschrijven. Als lezer zat ik gelijk bij de eerste zin in het verhaal zonder erin te hoeven komen. Er wordt niets uitgelegd en toch was alles prima te volgen door de natuurlijke manier waarop het verhaal gebracht is. Zo zie ik het verhalen het liefst.

In Fire in the Bone geschreven door Ray Nayler zijn de mens en zijn creatie de robot met elkaar in oorlog. Het verhaal wordt schitterend opgebouwd van de zonweerkaatsing op de planeet naar het oogsten op het land naar het rituele diner naar de geheime bijeenkomst. Een prachtig vertelritme met een steeds grotere versnelling wat je uiteindelijk achterlaat met de vraag wat geschiedenis doet vergeten.

Vrede op aarde, willen we dat niet allemaal? Jazeker, roepen we in koor. Alleen dan komen de haken en ogen. Karl Bunker laat in They Have All One Breath een mogelijk vreedzame wereld zien, alleen wordt deze wel beheerst door IA nanobots. Interessant idee waardoor ik weer eens stilstond bij de vraag hoe ideaal een vreedzame wereld nu eigenlijk is.

Girl Geniuss: The Second Journey of Agatha Heterodyne Volume 2: City of Lightning - Phil & Kaja Foglio

Wat kan ik nog schrijven over deze na zoveel jaren nog steeds kwalitatief hoge steampunk webstrip? Aan de ene kant is het nog meer van hetzelfde zoals vele strips die jaren en jaren voortgaan. Maar aan de andere kant zijn de nieuwe vondsten weer zo briljant dat ik als lezer keer op keer verrast word.

Dit deel opent met het gevecht met een beestachtige trein die treinen stom vindt omdat ze alleen maar stoppen bij stations en dan weer verder over de rails rijden. Deze trein eet treinen en alles verder wat van metaal in de weg zit waarmee het zelf steeds groter en groter wordt. Natuurlijk weet Agatha een oplossing hoe dit monster te verslaan wat zoals gebruikelijk in samenwerking met veel andere wonderlijke wezens gebeurt.

Het grootste deel van dit boek speelt zich echter af in Parijs  (zie rechtsboven de steampunk versie van de Eiffeltoren). Daar zoekt Agatha naar de oplossing voor haar stad Mechanicburg die nog altijd in een tijdbubbel bevroren is. En met het binnenkomen van een nieuwe stad wordt er ook weer een heel blik met nieuwe personages opengetrokken. Soms vind ik dat wat moeilijk te volgen. Vooral als er ook nog linken worden gelegd met een paar boekdelen eerder. Mijn geheugen knarst en piept dan. Gelukkig dat de schrijvers af en toe toch nog een kleine opfrisser geven. En het zou Girl Genius niet zijn als dit altijd op een zeer natuurlijke manier gebeurt, in het verhaal van nu zelf verweven en nergens een hikkerige stop. Girl Genius leeft in volle gang voort.

Feitenkennis - Hans Rosling

Erik van Erik schrijft schreef er over in zijn blog Hans Rosling: Feitenkennis waardoor ik weet kreeg van het bestaan van dit boek. Vervolgens had een collega van mij het boek van een andere collega te leen gekregen en vroeg of ik het wilde lezen. Nou graag, was mijn reactie. Niet veel later sprak ik de eigenaar van het boek en hij vertelde me dat hij juist van mij ooit op de TED-talks van Hans Rosling was gewezen. Grappig hoe zoiets kan gaan.

Wie bekend is met Hans Rosling zijn enthousiasme tijdens zijn TED-talks zal dan ook niet verbaasd staan bij de toon van dit boek. Het is luchtig met veel kwinkslagen en dat terwijl er een zeer serieus onderwerp wordt besproken. Namelijk de moeite die de mensheid heeft om zich te baseren op feiten in plaats van op allerlei ingebakken instincten. Instincten die handig waren in tijden dat de mens zich nog moest handhaven tegen allerlei natuurlijke gevaren maar die nu juist er voor zorgen dat mensen verkeerde beslissingen nemen. Hans Rosling laat de feiten over de wereld zien in cijfers. En dan blijkt dat het er met de mensheid een stuk beter voor staat dan de meeste mensen denken ongeacht welke opleiding of achtergrond ze hebben.


Door inzicht te bieden in die cijfers en te laten zien welke instincten ons beoordelingsvermogen foutief beïnvloeden, hoopt Hans Rosling met zijn zoon en schoondochter (die ook sterk aan het boek hebben bijgedragen) dat de mensheid andere beslissingen gaat nemen en daarmee de mensheid vooruit gaat helpen.

Tijdens het lezen werd ik voor een deel steeds blijer dat het werkelijk zoveel beter met de mensheid gaat dan ik maar had durven dromen. Toch bleef er bij mij lang nog een grote maar staan. De maar die zegt dat 1 miljard mensen die onder de armoedegrens van 1 dollar per dag leven, nog steeds wel waanzinnig veel mensen zijn die maar net overleven. Op het einde heeft Hans Rosling daar ook nog een goede draai aan weten te geven door te laten zien hoe snel (namelijk binnen 15 jaar) deze mensen ook een behoorlijk beter leven kunnen hebben.

Wat mij betreft wordt dit boek verplichte kost op school.

Ype 7: Zonde - Ype Driessen

Soms werkt een leespauze heel verfrissend. Zo had ik al een tijdje geen fotostrips van Ype Driessen meer gelezen. Doordat ik hem wel regelmatig hoorde in De Eeuw van de Amateur, een podcast van Botte Jellema, kwam ik toch weer op het idee om een boekje van Ype uit de kast te trekken.  Deze strips zijn allemaal gratis te lezen op zijn website https://fotostrips.nl/ maar soms heb ik liever zin om met een boekje op de bank te zitten en langzaam door het leven van Ype te bladeren. Daarom heb ik op een gegeven moment alle boekjes gekocht die hij heeft uitgegeven. Er veel van achter elkaar lezen, maakt me wel eens Ype-moe maar nu het dus alweer even geleden was, ben ik weer opnieuw fan geworden.


In Zonde laat Ype zich van zijn meest menselijke kant zien met eigenschappen zoals luiheid, lust, woede, vraatzucht, ijdelheid, hebzucht en jaloezie. Dit alles uitgebeeld in foto's met tekstballonnetjes. Een van de meest briljante vondsten vind ik het tekstballonnetje dat in Nico zijn zonnebril weerspiegeld wordt. Zo is er naast de intellectuele grappen ook genoeg te genieten voor het oog.

De Afvallige Ster - Johan Klein Haneveld

Het is lastiger om minder positief over een boek te schrijven als ik weet dat de schrijver er met zoveel enthousiasme aan heeft gewerkt. En ik wil ook zo graag dat Nederlandse science fiction de moeite waard is. Helaas kan ik over dit boek niet zo aanprijzend schrijven. En de grootste reden is de schrijfstijl die op mij overkomt als pulpstijl uit de jaren vijftig. Slecht lopende zinnen, slecht Nederlands en te veel clichés.

Het lijkt alsof dit boek geen redactieslag heeft gehad. Zo kom ik zinnen tegen als "De vlammen werden langzaam lager en de vrouwen ruimten hun kookgerei weer op" en "Kun je me wat meer kunnen vertellen over jullie volk". De laatste zin kan nog verklaard worden met dat het spreektaal is maar de eerste zin is ronduit geen goed Nederlands. En dat is toch wel wat ik verwacht van een boek van bijna 19 euro.
Helaas zijn dit niet de enige voorbeelden maar wemelt het van dit soort slordigheden in dit boek waardoor ik het moeilijk vond om verder te lezen.

En dat is doodzonde want het verhaal an sich is wel degelijk de moeite waard. Het thema pesten en science fiction is absoluut origineel en de manier waarop het gebracht wordt soms iets te expliciet uitgelegd maar op andere momenten juist heel verfijnd verweven.
De hele wereld die Johan Klein Haneveld heeft geschapen, vind ik absoluut geloofwaardig en het gedrag van de personages zijn ook heel herkenbaar zoals de pester, de meeloper, de gepeste en zij die zich veilig wanen door zich afzijdig te houden. De schrijver heeft duidelijk iets te vertellen.

Nu is het nog de kunst om dit in een hogere kwaliteit opgeschreven te krijgen en dan ga ik dit verhaal aan anderen aanraden.

Halleluja - Annelies Verbeke

Niet vaak ben ik zo verrast als door het eerste verhaal in deze bundel korte verhalen geschreven door Annelies Verbeke. Huilbaby, zoals dit korte verhaal heet, zoog mij gelijk in een kijk op de wereld die voor mij zowel origineel, intelligent als emotioneel is. Ik kon er zelfs zo niet over uit dat ik het heb voorgelezen aan mijn levensliefje, die normaliter niet zo warm loopt voor literatuur maar hier toch ook gelijk door geraakt was.

Het enge is dat als een eerste verhaal zo'n indruk maakt, de volgende verhalen bijna alleen maar kunnen tegenvallen. Inderdaad hebben de volgende veertien verhalen mij niet meer zo verpletterd als het eerste maar toch zijn ook deze allen stuk voor stuk de moeite waard en springen ze moeiteloos uit boven het gemiddelde dat geschreven wordt.

De vraag is wat deze verhalen zo bijzonder maken. Ik denk in de eerste plaats de originele blik waarmee het leven in deze verhalen aanschouwd wordt. En daarnaast is het volstrekt geloofwaardig. Het zijn situaties die een deel van je eigen leven kunnen zijn of dat van iemand die je nabij staat. Het gaat over hoe mensen relationeel tegenover elkaar staan en de emoties die bij het leven komen kijken. Teleurstelling, pijn, verlangen, verdriet en de liefde. Ik voelde veel herkenning en daarmee een troost niet alleen met deze gevoelens in het leven te staan.

Clarkersworld Magazine Issue 147 December 2018

Het decembernummer van Clarkesworld Magazine bevat zes korte verhalen in het SFF-genre en vier non-fictie artikelen. De wonderschone illustratie is van de Franse Pascal en verliest al zijn schitterende kleuren in mijn e-reader. Dat blijft toch wel een nadeel van e-readers terwijl ik er verder met plezier elke maand dit tijdschrift op lees.

In dit nummer vond ik bijna alle verhalen meer dan de moeite waard. Zo begint het met Marshmallows geschreven door D.A. Xiaolin Spires waarin mensen de mogelijkheid hebben om die werkelijkheid om zich heen te zien die zij wensen. Dit worden mockups genoemd en zijn te koop. Wanneer dit wegvalt ziet men de akelige werkelijkheid en wat dan? Wat mij betreft een scherp neergezet beeld van hoe wij mensen selecteren wat wij waarnemen en hoe wij omgaan met dat wat daar niet in past.

Het tweede verhaal is Bringing Down the Sky geschreven door Alan Bao. Hierin wordt een wereld geschetst waarbij de lucht zo zwaar vervuild is dat het de rijken zijn die schone lucht kopen en de armen dit met gevaar voor eigen leven hoog uit de bergen halen. Woooow, weer een idee die ons huidige wereld nog eens even heel scherp weet neer te zetten. Precies wat ik in science fiction zo kan waarderen.

 

When We Find Our Voices laat een andere crisis op de wereld zien. Eleanna Castroianni toont ons een werkelijkheid waarbij verschillende soorten wezens van elkaar afhankelijk zijn wat voortplanting betreft en wat onderdrukking van de zwakkeren dan doet. Voor de verschillende wezens kun je als lezer invullen wat je wil en je krijgt een klassiek bevrijdingsverhaal. Het is de setting die het zo speciaal maakt.

En dan moet ik echt ook nog even het verhaal van Zhang Ran noemen. In Master Zhao: The Tale of an Ordinary Time Traveler wordt een manier van tijdreizen voorgeschoteld die ik nog nooit eerder ben tegengekomen. Het is origineel en hartbrekend. Als het verhaal zich verder ontrafeld ontkom je als lezer niet aan de vraag wat zou jij doen in dezelfde situatie.

In het interview 37 Rejections, Language Obsessions, and Dance: A Conversation with Rich Larson door Chris Urie maakte ik voor het eerst kennis met dansvorm kizomba. Ik had er nog nooit van gehoord, laat staan iets van gezien. Door de YouTube-link in het interview heb ik zeker een uur gebiologeerd zitten kijken. Nooit gedacht dat ik door dit tijdschrift nog eens met een nieuwe vorm van dans in aanraking zou komen.