Een boek met een van de langste titels ooit want de hele titel is De verloren eer van Katharina Blum of Hoe geweld kan ontstaan en waartoe het kan leiden. Een titel die inmiddels in het collectieve geheugen is gegrift. Misschien wel niet in de laatste plaats omdat het ook verfilmd is.
Op een of andere manier vond ik Katharina Blum ook heel prikkelend als naam en was wel nieuwsgierig geraakt naar hoe ze haar eer dan verloren had.
Het relatief dunne boekje heb ik in een paar uur achter elkaar uitgelezen. Niet dat het nu zo ontzettend makkelijk las of dat er een enorme spanningsboog in zat. Het taalgebruik is soms zelfs lastig te noemen en op de eerste bladzijde wordt al bijna verteld hoe het gebeuren in elkaar steekt. Maar de korte hoofdstukken hapten dan wel weer makkelijk weg en dan is er nog eentje en toch nog eentje verder lezen wel zo makkelijk.
Het thema van dit verhaal is de media, in dit geval een sensatie krant, die mensen hun leven kapot maken door zeer suggestieve en opruiende verslaglegging. Een thema dat nu op mij heel oubollig overkomt. Met de hedendaagse naming and shaming op internet, is de smerigheid die in dit boek door de journalist wordt opgetekend er een die wij lijken te hebben geaccepteerd. Het is iets waar ik in ieder geval niet van opkeek. En misschien is dat wel het meest schokkende bij het lezen van dit boek veertig jaar nadat het is uitgekomen.
3 opmerkingen:
Hoi Niek, als ik het goed begrijp hoef ik dit boek niet te lezen. Dat scheelt weer. Groetjes, Erik
Voor de literaire opvoeding hoor je dit wel gelezen te hebben. En als je ergens een paar uur over hebt dan is het geen straf. Maar ik denk dat er inmiddels wel wat minder gedateerde boeken over dit onderwerp zijn.
Moet ook eigenlijk in het Duits natuurlijk.... (heb hem destijds voor mijn lijst gelezen :) )
Een reactie posten