Doorgaan naar hoofdcontent

#50books - 2017.36 Top drie van dit jaar

In dit vijfde jaargang van #50books is het stokje van de oorspronkelijk initiatiefnemer Petepel overgenomen door Martha Pelkman die dit jaar de vragen stelt.

En de zesendertigste vraag van 2017 is:   
Welke drie boeken moeten volgens jou op nummer 1, 2 en 3 liggen in de boekenwinkels?

Ha, dacht ik, dat wordt eens flink nadenken over wat voor soort boeken dat dan zullen zijn, fictie of non-fictie en of ik dan ga voor boeken die ik ken of juist niet maar vind dat ze overal verkrijgbaar horen te zijn. 

Alleen toen kwam het zinnetje erachteraan 'Probeer dit dan te beperken tot boeken die je dit jaar gelezen hebt.' Oh. Dan wordt het opeens een heel andere vraag. Namelijk wat nu mijn top drie is van de boeken die ik dit jaar heb gelezen.

In dat geval ga ik voor op nummer 3:
De Bijbel voor ongelovigen, deel 1 Het begin Genesis geschreven door, de lievelingsauteur uit mijn jeugd, Guus Kuijer. Zelf heb ik het samen gelezen, meestal aan tafel na het avondeten waar we elkaar om en om voorlazen. Onze versie was een dwarsligger waardoor het boekje ook nog wel eens meeging op een fietstocht waar we op een bankje er samen nog wat verder in lazen.
Wat mij betreft voor iedereen een aanrader omdat zowel voor hen die de Bijbel kennen als voor degenen die de Bijbel niet kennen er iets waardevols uit te halen valt. Het vertelt over de normen en waarden waar onze cultuur op gebaseerd zijns maar laat ook een kritische noot hierover horen.



Op nummer 2 iets heel anders:


Olijven moet je leren lezen, columns van Ellen Deckwitz over hoe je kunt genieten van poëzie.

Er is zoveel poëzie en zo weinigen die er iets mee kunnen omdat we nooit de juiste handvatten hebben gekregen. Ellen Deckwitz weet op een simpele manier door voorbeelden en uitleg de lezer in een handomdraai te enthousiasmeren om toch eens een gedichtenbundel ter hand te nemen.
Alleen al door het lezen van deze columns heb ik meer gedichten met aandacht gelezen dan ooit daarvoor bij elkaar. En het smaakt zeker naar meer.

Niet alleen de tekst van Ellen en de diverse gedichten zijn smullen maar ook de illustraties zijn van zeer interessante kwaliteit. Jenna Arts haar illustraties lijken in eerste instantie wellicht niet echt te boeien maar bij beter kijken, worden ze steeds wonderlijker. Ze groeien net zoals gedichten doen.


En dan blijft er nog een nummer 1 over. Van de boeken die ik dit jaar gelezen heb kan dat er maar een zijn en dat is:


Hubert, tekst en tekeningen door Ben Gijsemans.

Deze graphic novel grenst voor mij aan kunst met de grote K. Misschien geen toeval dat het zich voor een groot deel in een museum voor beeldende kunst afspeelt.

Het verhaal vindt stapje voor stapje zijn weg terwijl je als lezer of beter gezegd als kijker, er wordt namelijk niet zo heel veel gezegd, meer en meer wordt meegenomen in het leven van Hubert.  De tekeningen dwingen je om heel goed te kijken. Soms lijkt er niets te gebeuren maar is het net een kleine houdingsverandering die boekdelen spreekt.

Ja, laat dit boek maar flink gepromoot worden zodat het de waardering krijgt die het volgens mij verdient.




Reacties

Populaire posts van deze blog

Liefde in Beeld - Margreet de Heer

Margreet de Heer, vanaf oktober 2017 voor drie jaar Stripmaker des Vaderlands en ik had nog niet eens van haar gehoord. Schandalig! Ik maakte kennis met haar door de tweewekelijkse podcast van het Stripjournaal waarin zij inmiddels een vaste gast is geworden. Haar onaflaatbare enthousiasme voor strips werkte op mij zo aanstekelijk dat ik nieuwsgierig werd naar wat zij zelf heeft gemaakt. En daarmee schafte ik Liefde in Beeld aan. Dit boek heeft mij zeer aangenaam verrast. Want in plaats van een verhalende strip is dit een boek waarin Margreet de Heer over allerlei aspecten van de liefde filosofeert en daarbij ook haar eigen ervaringen gebruikt ter illustratie. En dan natuurlijk niet alleen in woord maar vooral ook in beeld. De tekeningen kwamen eerst eenvoudig op mij over maar hoe meer ik er van zag, hoe meer ik doorkreeg hoe door wat subtiele kleurverschillen er heel veel diepte in de plaatjes zitten.  Enkele onderwerpen die in dit boek langskomen zijn zeven soorten liefde, seks, de

Mag ik even iets tegen je aanhouden? - Japke-d. Bouma

Na tien jaar actief zijn in de medezeggenschap waarvan zes als een van de voorzitters in de OR, nam ik vorig jaar afscheid om ruimte te maken voor fris bloed. Bij het laatste etentje van de OR in die samenstelling werd een ABC voorgelezen waar iedereen in voorkwam en kregen de leden die zich niet meer verkiesbaar hadden gesteld een cadeau. Mijn cadeau was dit boek met de begeleidende woorden dat ik altijd zo kritisch was op taal. Niet dat ik goed ben in taal, verre van, maar wat mij betreft moeten notulen kloppen en brieven helder zijn in hun bedoeling. Wel grappig dat mijn luis-in-de-pels gedrag ook nog een boek over taal heeft opgeleverd. Al had ik wel eens van Japke-d. Bouma gehoord, ik had nog nooit iets van haar gelezen. En helaas ben ik er nu niet echt door gegrepen. Dat komt misschien ook omdat in een boek als dit columns gebundeld zijn en ik er dan altijd meerdere achter elkaar ga lezen terwijl ze geschreven zijn om er hooguit een per dag te lezen. Zo gebundeld komen ze op mi

Julian - Fleur Pierets

Op de voorkant staat 'Fleur en Julian gingen trouwen in de 22 landen waar het homohuwelijk was toegestaan. Julian stierf na het vierde jawoord'. En dat is precies waar dit boek over gaat. Na een korte samenvatting van amper twee bladzijden over hun relatie, beschrijft Fleur Pierets hoe haar geliefde, Julian, in haar armen sterft. Niks sentimenteels maar rauwe rouw volgt. Rouw die volledig invoelbaar is en het nog eens extra pijnlijk maakt bij het lezen over hoe gelukkig deze twee met elkaar zijn geweest. De grote lijn van het verhaal is van de ontmoeting met de liefde op het eerste gezicht tot het sterven van Julian tot de tijd die daarop volgt waarin Fleur rouwt. Fleur Pierets springt moeiteloos door de tijd heen-en-weer en als lezer kan ik net zo makkelijk meespringen. Er is nooit een moment dat ik me afvraag wanneer iets zich afspeelt in de tijd. Het is zoals een rouwende voortdurend in het verleden schiet en daarmee telkens op een ander punt uitkomt.  Het lezen over hun lie