De Terugkeer van de Wespendief

Nu dacht ik de naam Aimée de Jongh vaker te zijn tegengekomen omdat ze een belangrijke stripprijs had gewonnen of omdat zij Stripmaker des Vaderlands is geweest maar met speuren op het internet vind ik daar nergens van terug. Waar kan ik haar dan van kennen? Ook niet van de dagelijkse strip Snippers die ze jarenlang voor de Metro maakte want ik lees geen krant. In ieder geval was haar naam me al langer bekend en de titel De Terugkeer van de Wespendief heeft me altijd geïntrigeerd omdat ik geen idee had wat een wespendief was en mijn fantasie daarmee op hol ging.

Dit boek is in meerdere landen uitgegeven en het verhaal is verfilmd voor de televisie. Van het verhaal had ik dan ook hoge verwachtingen. Helaas zijn die niet uitgekomen.

Als eerste is een wespendief niets eenvoudiger als een vogelsoort. Dat stelde me teleur omdat mijn fantasie daar veel interessantere beelden bij had gemaakt. Het verhaal van de boekhandelaar die zijn overkopgaande winkel moeilijk los kan laten en liever een ornitholoog was geworden, kon me maar niet grijpen. Het was me allemaal wat te cliché en ging het me niet diep genoeg.

Maar wat ik er wel geweldig aan vind, zijn de tekeningen. Zwart-wit tekeningen die schetsmatig aandoen maar door hun wonderlijke precizie samen met de uitgesproken teksten, een zeer geloofwaardige, levendige wereld neerzetten waardoor ik tijdens het lezen en kijken het gevoel kreeg dat ik een film zat te kijken. Soms had ik niet eens door dat de beelden niet bewogen.

Voor mij jammer dat het verhaal te zwak was maar ik kan me heel goed voorstellen dat er mensen zijn die ook daar van kunnen genieten.