Doorgaan naar hoofdcontent

#50books - 8 Kostbare leestijd


 #50books is een initiatief van Petepel waarbij elke week een nieuwe boekvraag gesteld wordt zodat wij, gretige lezers, erover kunnen nadenken/praten/grijnzen/bloggen.

De achtste vraag is: Hoeveel tijd lees je gemiddeld per week?

Altijd veel en veel minder dan ik zou willen. Boeken kopen gaat sneller dan ze lezen en een herlezer als ik heeft dan ook nog het euvel om meer dan eens door alle bladzijden te willen gaan. Dus het plankje ongelezen boeken blijft groeien (maar dat is een heel ander onderwerp).

De grootste boosdoener die mij van het lezen van boeken houdt, is de computer met internet. Dan is het nog heel even hier op klikken en nog heel even daar kijken waarna het opeens een uur later is. Foetsie die kostbare leestijd.

Aan de andere kant lees ik de hele dag. Overal zijn letters zowel in als buitens huis. Een briefje hier, een verkeersbord met waarschuwing daar, het houdt niet op. Ik heb dan ook nog moeite om letters niet te gaan lezen. Zo zijn films met ondertiteling eigenlijk zonde omdat die letters toch weer trekken, ook al versta ik het best wel.

Even terug naar hoeveel tijd ik nu werkelijk besteed aan het lezen van boeken. Ik vrees dat dit gemiddeld bij elkaar toch niet veel meer dan een uur per dag is en wellicht in het weekend iets meer. Dus dan wordt dat zo'n acht uur per week. Treurig weinig.
Daarom heb ik me nu weer eens voorgenomen om wat vaker het internet het internet te laten en me op mijn bed met een boek terug te trekken. Het lukt me redelijk maar het is wel zaak me er bewust toe te zetten anders is het zo weer 'oeps, is het alweer tijd om te gaan slapen en ik had nog wel even willen lezen'.

Reacties

Ninia zei…
Leuke foto :)
Niek zei…
Dank je. Ik hoopte dat iemand het zou opvallen. En zie, op jou kan ik altijd rekenen.

Populaire posts van deze blog

Liefde in Beeld - Margreet de Heer

Margreet de Heer, vanaf oktober 2017 voor drie jaar Stripmaker des Vaderlands en ik had nog niet eens van haar gehoord. Schandalig! Ik maakte kennis met haar door de tweewekelijkse podcast van het Stripjournaal waarin zij inmiddels een vaste gast is geworden. Haar onaflaatbare enthousiasme voor strips werkte op mij zo aanstekelijk dat ik nieuwsgierig werd naar wat zij zelf heeft gemaakt. En daarmee schafte ik Liefde in Beeld aan. Dit boek heeft mij zeer aangenaam verrast. Want in plaats van een verhalende strip is dit een boek waarin Margreet de Heer over allerlei aspecten van de liefde filosofeert en daarbij ook haar eigen ervaringen gebruikt ter illustratie. En dan natuurlijk niet alleen in woord maar vooral ook in beeld. De tekeningen kwamen eerst eenvoudig op mij over maar hoe meer ik er van zag, hoe meer ik doorkreeg hoe door wat subtiele kleurverschillen er heel veel diepte in de plaatjes zitten.  Enkele onderwerpen die in dit boek langskomen zijn zeven soorten liefde, seks, de

Mag ik even iets tegen je aanhouden? - Japke-d. Bouma

Na tien jaar actief zijn in de medezeggenschap waarvan zes als een van de voorzitters in de OR, nam ik vorig jaar afscheid om ruimte te maken voor fris bloed. Bij het laatste etentje van de OR in die samenstelling werd een ABC voorgelezen waar iedereen in voorkwam en kregen de leden die zich niet meer verkiesbaar hadden gesteld een cadeau. Mijn cadeau was dit boek met de begeleidende woorden dat ik altijd zo kritisch was op taal. Niet dat ik goed ben in taal, verre van, maar wat mij betreft moeten notulen kloppen en brieven helder zijn in hun bedoeling. Wel grappig dat mijn luis-in-de-pels gedrag ook nog een boek over taal heeft opgeleverd. Al had ik wel eens van Japke-d. Bouma gehoord, ik had nog nooit iets van haar gelezen. En helaas ben ik er nu niet echt door gegrepen. Dat komt misschien ook omdat in een boek als dit columns gebundeld zijn en ik er dan altijd meerdere achter elkaar ga lezen terwijl ze geschreven zijn om er hooguit een per dag te lezen. Zo gebundeld komen ze op mi

Julian - Fleur Pierets

Op de voorkant staat 'Fleur en Julian gingen trouwen in de 22 landen waar het homohuwelijk was toegestaan. Julian stierf na het vierde jawoord'. En dat is precies waar dit boek over gaat. Na een korte samenvatting van amper twee bladzijden over hun relatie, beschrijft Fleur Pierets hoe haar geliefde, Julian, in haar armen sterft. Niks sentimenteels maar rauwe rouw volgt. Rouw die volledig invoelbaar is en het nog eens extra pijnlijk maakt bij het lezen over hoe gelukkig deze twee met elkaar zijn geweest. De grote lijn van het verhaal is van de ontmoeting met de liefde op het eerste gezicht tot het sterven van Julian tot de tijd die daarop volgt waarin Fleur rouwt. Fleur Pierets springt moeiteloos door de tijd heen-en-weer en als lezer kan ik net zo makkelijk meespringen. Er is nooit een moment dat ik me afvraag wanneer iets zich afspeelt in de tijd. Het is zoals een rouwende voortdurend in het verleden schiet en daarmee telkens op een ander punt uitkomt.  Het lezen over hun lie