Het gaat over een fietstocht van Amsterdam naar de Middellandse Zee en het leest als een trein.
Of het gaat over het verwerken van de dood van de schrijver zijn vader en dit doet hij al fietsend.
Nu is zijn vader geen onbekende van het Nederlandse lezerspubliek. Het is Hugo Brandt Corstius die onder vele pseudoniemen colomns schreef en een waar woordenmeester was. Daarnaast stond hij ook bekend als een nonconformist en dat is wat dit boek misschien wel iets sensationeels geeft. Het is gluren in het leven van iemand die je kent van zijn werk en eigenlijk dus niet kent.
Hoe zou het zijn als de vader waarover de schrijver schrijft niet een bekende zou zijn? Zoals in Vader van Karl Ove Knausgård, het boek dat Jelle Brandt Corstius tijdens zijn fietstocht leest. De aandacht gaat dan meer uit naar de ik-persoon dan naar de vader. En is dat eigenlijk niet interessanter?
De toon van dit boekje is luchtig met regelmatig hilarische gebeurtenissen. Na verloop van tijd was het mij wat té luchtig en was het een verrassing dat op het einde daar plotsklaps dat ontroerende moment was waar ik al niet meer op gerekend had.
3 opmerkingen:
Lijkt me wel wat voor mij. De bieb heeft het nog niet. Even geduld oefenen.
Dat de bieb hem nog niet heeft, kan kloppen. Het boek komt morgen officieel uit. :-)
o haha , had Jelle er al over gehoord op de radio, dus dat had ik niet verwacht!
Een reactie posten